zondag 9 april 2017

2017-04-09 Trainen

Weer     : Bewolkt Wind ZZW 2 bft
Duikers : Nicola, Walther, Axel 
Doel     : Trainen van duikskills
Duur    :  55 minuten
Lucht temp  : 19 Celsius
Water temp :  6 Celsius minimum.
Fauna    : Klokdiertjes en mosselen
Flora :   Meerdere plantjes gekroesd fonteinkruid, Waterpest komt wat op.

Thermocline: 3-4 meter van 9-11 Celsius zichtbaar en voelbaar
Vislood: 0 gram 

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   -,0 meter.
·  Secchi op 3 mtr =  -,0 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   -,0 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  -,0 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   -,0 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  -,0 meter.
·  Secchi verticaal =  2,0 meter (met duikmasker)
-  Secchi verticaal =  2,0 meter (Normale Secchi meting)

Forel-Ule waterkleur
Omstandigheden  = Zonnig.
Tijdstip meting = 12:00 uur
Schaal strip = 16
Eyeonwater app = - 

Opmerkingen:

Trainen.
Het doel van vandaag is wat trainen, want we moeten wel even bij blijven natuurlijk.
Op het menu staan Valve drill, Safety drill en SMB deployment.
Beste mond vol 

Walther kijkt mee vandaag.
We stationeren ons bij de pilaren van het Paviljoen, zodat we een referentie hebben.
We zitten op 5 meter diepte net onder de spronglaag.

Ik ga beginnen met de valve drill. Tja en voor ik begin vraag ik Walther of ie wat wil zakken. Verrek ik ben gedaald naar 6 meter. Lekker bijdehand ben ik ook hè. 
Nou ja ik begin dan maar en het ging wel aardig, maar ik mis een stukje. Nicola wijst dat ik mijn backup moet leeg laten lopen. Mijn linker poort is al gesloten namelijk. Zo zie je maar dat het niet voor niks is om even te trainen. Geen slappe excuses, ik ben het gewoon vergeten en voer alsnog de "purge" (leegloop) uit. Alles weer terug naar hoe het zat en voila puntjes ter verbetering voor de volgende keer.

Nicola is aan de beurt. Zijn kranen lopen erg zwaar zo te zien, maar hij voert het goed uit.
Walther kijkt rustig toe vanaf een afstandje.

Safety drill oftewel lucht doneren.
Nicola gaat zoals afgesproken als eerste "zonder lucht "of zoals het een stuk sjieker klinkt "Out Of Gas = OOG" De donatie procedure gaat volgens het boekje.
Dan ga ik OOG. Gaat ook prima tot het punt dat ik mijn backup in mijn mond stop in plaats van mijn primaire ademautomaat.  
Puntje van aandacht Gunderson! 
Walther kijkt nog steeds rustig toe naar onze procedures.
We gaan echter wel tijdens deze procedure een metertje op en neer, maar ja als er geen ruimte meer is voor verbeteringen, dan ga je naast je vinnen zwemmen en dat is stukken lastiger dan naast je schoenen lopen.

"SMB deployment" oftewel boei oplaten.
Nicola is er op gebrand om als eerste te beginnen en zo gezegd zo gedaan.
We hebben afgesproken het onder water weer op te bergen in ieder geval.



Nicola met boei

Terwijl Nicola bezig is met het opbergen van de boei, haal ik de mijne tevoorschijn. Het oplaten van de boei gaat prima maar tijdens het opbergen ik zit wel ineens 1,5 meter dieper dan ik eigenlijk wilde. Het was toch wel hoog tijd voor een opfrissertje hoor, want dis goos no wèr abaut. 

Walther gaat deze uitdaging ook aan en voert het zonder problemen uit.


Walther met boei

Nicola houdt Walther in de gaten en in de tussentijd neem ik een heel kort momentje om een kolonie klokdiertjes te fotograferen. De bacterie vreters zijn dus ook hun honger aan het stillen.
Klokdiertjes kolonie

Na deze oefening zwem ik patserig de hele breedte van het Paviljoen achteruit tussen de palen door. Het gaat nergens over maar ja de back kick (oftewel achteruit zwemmen) moet je wel bijhouden natuurlijk. Het biedt tevens de gelegenheid om de heren op de foto te zetten.




Temperatuurverloop.
Het is weinig succesvol om de ondiepte op te zoeken en ik bedenk mij dat het wel leuk is om een opstijging te doen vanaf een meter of 15 en dan meter voor meter de temperaturen te noteren in mijn wetnotes oftewel een nat notitieblokje.
Het resultaat geeft een beeld waar de spronglaag zit.

We starten op 14 meter en dit de onderstaande grafiek is het resultaat. Dit is echt een leuke oefening voor je drijfvermogen en dat gaat ons allen goed af. De spronglaag zit zoals je ziet tussen de 3 en 4 meter diepte en dat zie je ook. Nou ja, je ziet eigenlijk niks meer als je de warmte in verdwijnt. 
Het meten doe ik met een alcoholthermometer, omdat een duikcomputer veel te traag is met meten en ijlt na of geeft een foute temperatuur omdat de voeler zich vaak aan de onderzijde van de unit bevind tegen je pak aan. De alcohol tuinthermometer is compact en reageert snel. 


We gaan via de oppervlakte weer terug lekker in de warmte, want van het wachten tijden de oefeningen wordt je best koud met slechts 7 Celsius, maar het gaat wel rap omhoog met de temperaturen.

Nog even het waterkleurtje meenemen nummertje 16 en klaar.
Oh nee, terwijl Walther en Nicola zich omkleden, nog even een verticale zichtmeting doen.
en die is lekker snel klaar met slechts 2 meter, maar dat is dus de grap dat je horizontale zicht onder de 4 meter hartstikke goed is.
Het daglicht dringt ook door tot 15 meter trouwens.

Het was weer ontzettend leerzaam en uiteraard heb ik één stuks afval meegenomen.
Het kan maar weer weg wezen. Ja toch niet dan?







2017-04-02 Meten en buffelen

Weer     : Bewolkt Wind WNW 3 bft
Duikers : Nicola, Bart, Axel 
Doel     : Bezoek flow meter en opnemen, schoonmaken SETL
Duur    :  69 minuten
Lucht temp  : 10 Celsius
Water temp :  6 Celsius minimum.
Fauna    : Wolken aasgarnalen, 1 volgevreten snoek, 
Flora :   Meerdere plantjes gekroesd fonteinkruid < 10 cm Waterpest komt wat op.

Thermocline: 5-6 meter zichtbaar, niet echt voelbaar
Vislood: 0 gram 

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   1,5 meter.
·  Secchi op 3 mtr =  2,0 meter.
·  Dutchi op 6 mtr =   4,0 meter.
·  Secchi op 6 mtr =  5,0 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   6,0 meter.
·  Secchi op 9 mtr =  7,0 meter.
·  Secchi verticaal =  1,9 meter (met duikmasker)
-  Secchi verticaal =  1,9 meter (Normale Secchi meting)

Forel-Ule waterkleur
Omstandigheden  = Bewolkt
Tijdstip meting = 12:00 uur
Schaal strip = 17
Eyeonwater app = - 

Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Opmerkingen:

Veel te doen
Het is mega druk met auto's op de parkeerplaats, waaronder veel duikers. 
Het mooie weer prikkelt mensen om weer buiten te gaan duiken, maar dan kunnen ze letterlijk van een koude kermis thuis komen. Onder de spronglaag is het een 6-8 graden. 

Bart voert de metingen uit en Nicola blijft bij hem, Ik fotografeer intussen de SETL platen en de stations.
SETL plaat 

Het is even aanpoten omdat we nog langs de flowmeter moeten. Het loopt soepel en als we klaar zijn met metingen en foto's maken we ons op voor een oversteek. Eerst een 5 minuten op 6-7 meter, maar je we willen ook wat zien en dus zakken we naar de bodem. De totale oversteek duurt 17 minuten. Het was wel een vaste koers zwemmen, maar laten we nou toevallig goed uitkomen! Geloof mij een domme mazzel hoor, want met mij aan het kompas wil het niet altijd 100% goed gaan. Het zicht in deze hoek is fantastisch, zolang je maar onder de 6 meter blijft en tjemig de pemig, daar is de flowmeter al.
Nicola en Bart bij de flowmeter.
De bodem ligt op 8,5 meter waar de plaat in de bodem zit.
Ik hou het Noorden recht voor mij. Het is ook gelijk weer een mooie trim oefening om per meter op te stijgen en op 6 meter houden we een stopje. Het is dan 7,5 Celsius.
Per meter kom je in de troebelheid die op 5 meter begint en zo steeds slechter wordt.
Alleen op 4 meter wijst het draadje in Oostelijke richting. Dus dat is op zich twijfelachtig te noemen, maar we gaan het monitoren op lange termijn.




8 meter

7 meter
6 meter




5 meter


 
4 meter
3 Meter
2 meter
Mist
Na deze opname gaan we weer terug en we blijven onder de 5 meter, want waarom zouden we in de mist blijven zwemmen. Theorie betreffende die mist: We denken dat het door het volgende komt: Door algengroei stijgt de PH waarde (feit), waardoor de normaal opgeloste kalk in het water neerslaat en voila mist. Doe je dit water in een potje dan is het krake pitje helder, dus het is geen zichtbare alg of zweefvuil.
Zodra de PH weer omlaag zou gaan lost de kalk zogezegd weer op en trekt de mist weg
Zie onder de PH grafiek van onderwaterfauna.nl van het oppervlakte water. In de laatste 3 weken is de PH relatief sterk gestegen.
Stijging in PH oppervlakte water.
.
Waterkleur
Ook de waterkleur laat zien dat algen actief worden, want het water is visueel wat geler geworden. Normaal zit de waterkleur rond de 12-13, maar deze keer meet ik 17.
Kleuren vergelijken is best lastig, maar er is duidelijk een verandering.
De waterkleur in het boezemwater van de Geniedijk is momenteel 19.

Vette snoek
Tja en daar zweeft ie dan. een hele dikke volgevreten snoek. Wat een pracht exemplaar.
Nicola blijft nog even op afstand, maar dit is een mooie gelegenheid om te proberen deze op de foto te krijgen met Bart en Nicola.
Ik ben echt geen kanjer in het maken van foto's, maar we werken met wat we hebben, want flitsers heb ik niet.

Bart
Nicola
Stokkie
O ja, even kijken bij het stokje wat we geplaatst hebben op 4 meter mbt stroming op dat punt. We moeten dus even noodgedwongen in de mist zwemmen.
Aha daar is ie!
Op het eerste gezicht lijkt er niks te gebeuren, maar dan zie ik een op en neergaande beweging van het draadje. Het is een mossel die eerst het draadje naar zich toe zuigt, even in een reactie terug trekt en het touwtje weer weer wegblaast.


Wolken
Onderweg komen we dan nog bij een enorme hoeveelheid aasgarnalen. Het krioelt om ons heen. Wat is dat gaaf zeg als het als de wolk om je heen sluit. 
Ik blijf even gefascineerd kijken. Ook Bart en Nicola kijken, maar of ze het ook zo gaaf vinden als ik, weet ik niet.



Schoon schrapen
Wow de tijd gaat hard en we moeten nog een SETL plaat verwijderen en twee schoonmaken.
Dus we zetten de pas erin en gaan rap op weg. Nicola blijft steeds meer achter. Als we er bijna zijn,  seint ie met z'n lamp en gebaart dat we rustiger aan moeten doen. Eenmaal aan de oppervlakte maakt ie het duidelijk dat het tempo veel te hoog lag. 
Ja dat was even buffelen en daar gaan we dan voortaan even rekening mee houden. Sorry Nicola!

Visluis
We schrapen twee SETL platen schoon, zodat we weer precies kunnen zien wanneer de visluis actief wordt. De andere nemen we mee, want twee schone platen zijn wel voldoende.
H126 en H128 kunnen op deze manier nog wel even een seizoen mee.
De platen zijn al wel behoorlijk begroeit met kiezelwieren.
Begroeide SETL plaat
Mooi geweest
Zo het is nu tijd om te stoppen. 
Het zonnetje schijnt en na de boel te hebben afgedaan doe ik weer de verticale meting, die lekker snel klaar is. Dat is eigenlijk ook wel eens een keer lekker hoor.

Laten we zeggen dat het een enerverende "long range" duik was en we hebben weer alles kunnen doen wat we ons voorgenomen hadden.

Bedankt mannen!

zaterdag 1 april 2017

2017-03-29 Flowmeter met drijver geplaatst.

Weer     : Bewolk WZW Wind  4 bft
Duikers : Bart, Axel 
Doel     : Flow meter plaatsing.
Duur    :  66 minuten
Lucht temp  : 12 Celsius
Water temp :  7 Celsius minimum.
Fauna    : Veel watervlooien, wolken met aasgarnalen, Jonge sponzen.
Flora :   Gedrongen waterpest planten. links van instap.

Thermocline: Zichtbaar, variërend tussen rond de 4-6 meter.

Vislood: 0 gram 

Zie alle foto's van deze duik.

De parkeerplaats is vrijwel leeg, maar naast mij staan twee duikers die voor het eerst in dit seizoen het buitenwater ingaan. 
Als Bart er is leg ik uit wat het doel is en hij heeft er zin in!
Ik heb ooit een zware metalen plaat gevonden, van een voor mij onbekende metaalsoort. Het corrodeert als aluminium, maar het heeft het gewicht van staal. Misschien was het ooit geannodeerd of verzinkt of zoiets.
Het koord van 15 meter heb ik ingekort naar 6 meter, want dat maakt het een stuk eenvoudiger qua meenemen en terug zoeken.
De drijver komt tenslotte twee meter onder het wateroppervlak. We willen niet dat mensen er tegenaan zwemmen en verstijft van schrik een slok water binnen krijgen.
Het pakketje past prima in mijn de droogpakzak.
Dan hebben we nog een stukje hengel met een wollen draadje en die neemt Bart mee.

Belabberd.
Het zicht is echt kansloos boven de 4 meter. Maar ja het is niks vreemds in deze tijd van het jaar. Ik zoek naar een specifiek plekje om de hengel te plaatsen, maar door het slechte zicht zwemmen we het voorbij. Nou ja wie weet op de terugweg.

We zien wel een paling op de staart zitten met de kop in de troebele laag. Zo van: Als je mijn kop niet ziet, zie je de rest ook niet!



We duiken toch maar even onder de 6 meter waar het zicht beter is. Een reuze vlokreeft is druk bezig een soortgenoot vast te pakken, maar wat nu het doel hiervan is, wordt mij niet duidelijk. Paren of kannibaliseren?



De ontknoping
Zullen we maar even boven kijken?
We stijgen op om te zien waar we zitten. Aha precies voor een brede rietkraag, zodat vissers ook geen last hebben van de flowmeter.

Bart wil de plaat met koord vanaf het oppervlak loslaten in de hoop dat ie mooi uitrold, maar het lijkt mij beter om het eerst uit te rollen. Hoe het ook is, koord heeft de natuurlijke neiging om in de knoop te gaan en dit koord is niet veel anders, ondanks dat ik het toch netjes opgerold had.

Na de letterlijke ontknoping laten we de stalen plaat zakken en zwemmen we net zo ver uit de kant, tot de drijver op 2 meter diepte zit. Het eerste wollen draadje zit dan op 3 meter diepte en de stalen plaat zit op 8,5 meter diepte.
Drijvertje
Label














De plaat duw ik de bodem in, zodat ie niet aan de wandel kan.
Nu nog even wat markante punten zoeken om het allemaal weer terug te vinden.
Zo die zijn opgeslagen in de bovenkamer en nu maar weer eens terug.
We passeren een prachtige baars die wel even laat zien hoe mooi deze is.
Baars

Afgezien van het feit dat het een algemene vissoort is, blijf ik het mooi vinden. Zijn kleine soortgenoten zijn ook volop aanwezig en struinen de bodem af.











Daar struin ik een plastic zak van de bodem af die we meenemen. Er ligt meer rommel, maar ik beperk mij tot deze zak die qua kleur een AH moment bij mij oproept.


Uiteindelijk komen we via een soort onderwater eilandje van diverse kleiblokken uit bij Station MP5.

Tja en Bart heeft nog steeds de hengeltip bij zich. Zullen we dan nog maar even op zoek naar die mosselbank?
Mja waarom niet hoor ik Bart denken, want praten onder water lukt helaas nog steeds niet.
Dit keer lukt het wel de plek te vinden en ik plant de hengel. Er ligt hier allemaal steen onder het sediment joh. Uiteindelijk vind ik een zacht plekje en druk 'm de bodem in.
Het is om te zien of er tijdens windstiltes toch iets van stroming boven mosselbanken is waar te nemen. Waterschap Rijnland vind dat ook interessant.
Hengeltip met wollen draad
Nu maar hopen dat alles zo blijft staan zoals het geplaatst is.
Het was ook deze keer weer een lekker duikje met een leuk doel.
Volgende keer kijken hoe de flowmeter het doet nu dat ie een vaste locatie heeft.

Bedankt Bart!!

2017-03-26 Zegerplas Zuid.

Weer     : Zonnnig Wind ONO 3 bft
Duikers : Walther, Axel 
Doel     : Regina Maris.
Duur    :  48 minuten
Lucht temp  : 8 Celsius
Water temp :  7-8 Celsius 
Fauna    : Watervlooien, 1 Langsnuit steurgarnaal, > 10 baarzen, 1 snoekbaars, > 5 pos, 
>10 Zwartbek grondels, 1 gevlekte Amerikaanse rivierkreeft.
Flora :   Enkele waterpest planten.

Uurtje verschil.
Ondanks dat het zonnetje heerlijk schijnt, prikkelt het kille windje dwars door mijn jas op de huid. Ik zie twee auto's op de parkeerplaats, maar geen Walther. Zou het kunnen? Nêh Walther is een man van de tijd en zal zich niet vergissen of ben ik nou te vroeg?
Aha hij komt al aangelopen met twee andere mannen van de vereniging Atlantis.
Walther zegt: "Je kent mijn nieuwe auto natuurlijk nog niet Axel!" Verhip nee ik dacht dat je je heeeeeel misschien vergist had joh.
Met opgetrokken schouders (alsof dat helpt tegen te kou) praten we er gezellig op los, maar we moeten niet vergeten onze sets op te bouwen en er is qua tijd een beetje druk op de ketel ivm een verjaardag.

De Regina Maris
Nou daar gaan we dan. Walther komt nog een bekende tegen op de steiger en maakt nog even snel een praatje. 

Op naar de Regina Maris. Een betonnen zeiljacht met een wat triest verhaal die eindigt met brand aan boord. Het betonnen jacht is voor de schroot niks waard en hoewel de bestemming triest lijkt, zal het een toevluchtsoord worden voor vis die er dankbaar gebruik van zal gaan maken.
Op 1 februari was het schip afgezonken door Alphense Duikvereniging Atlantis.
Er was een roos op het voordek geplaatst en laat dat nu toch een interessant verhaal op zich zijn.

Het is altijd donker op 12 meter diepte.
De roos had ik eerder op 12-02-2017 al gefotografeerd, waarbij ik al versteld stond van de conditie na 11 dagen. Aan vers water is geen tekort, maar zoals ik al schreef is het aardedonker.
26-03-2017 zag ik de roos dus weer en maakte wederom een foto.
Zoek de verschillen en zeg nu zelf, zou een roos er na bijna twee maanden er boven water nog zo bij staan?
Dit soort simpele foto's zijn feitelijk de basis van Project Baseline. 
Het "kijk nou eens even hoe het toch is veranderd zonder dat je erbij stil staat" effect. 
Roos 12-02-2017

Roos 26-03-2017











Ja mensen en het gaat verder hoor. Hebben jullie de aangroei op de bolders gezien?
Die waren al direct na 12 dagen erop, maar ze zijn nu al een stuk gegroeid. 
Ik heb nog geen idee wat het zou kunnen zijn. Het lijken wel sponzen, maar dit is een stuk fijner van structuur. Later nemen we een keer een monsterpotje mee om te achterhalen wat het nu precies is, want ik wil het eigenlijk wel weten.
12-02-2017

26-03-2017


Thistlegorm.
Ik waag me in het open gedeelte van het wrak en zwem een stukje naar binnen. Ook al lijkt de ruimte best groot, is het toch ook weer erg klein als je je voorzichtig omdraait en je vinnen bij elke slag wel iets raken. Ik maak me zo klein mogelijk en draai verder. Tja daar ligt de motor in het ruim. Geen idee hoeveel draaiuren daarop zitten, maar nu is ie eeuwig stil. Bij het verlaten van het ruim, schat ik de open ruimte boven mij iets anders in en stoot zachtjes mijn knarretje tegen het gangboord. 
Het is eigenlijk wel grappig dat als ik naar de twee foto's hieronder kijk, er een gelijkenis is met een zeker wrak in de rode zee met het motorblok en (motor)fiets. Ja ja de Alphense "Thistlegorm" zeg maar.
Het fietsje verderop, staat op een Project Baseline station van de Alphense Duikvereniging Atlantis 




Het wordt tijd om een garnaal te zoeken, want Walther vind ze erg leuk en ikzelf vind garnalen eigenlijk altijd leuk. 
Deze langsnuit steurgarnalen zitten in de Zegerplas en deze zat vlakbij een gevlekte Amerikaanse rivierkreeft. Die hadden mogelijk al wat ruzie.


Langsnuit steurgarnaal
Gevlekte Amerikaanse rivierkreeft











Ze lijken onschuldig, maar een boze garnaal praktiseert "Chirurgie zonder verdoving"
Er zijn ook garnalen die wat rigoureuzer te werk gaan, hoewel die wel wat dieper zitten hoor. Onderstaande film van NOAA Ocean explorer
Watskebeurt? geen idee, maar ik krijg het idee dat de vis in kwestie de prooi voor de neus van de garnaal heeft weggeroofd en daar gaat de vis spijt van krijgen. Kijk en luister maar!






Het wordt weer tijd om terug te keren richting de kant, want we vliegen tenslotte niet alleen zelf rond in deze 3D wereld die soms wel op de rode planeet Mars lijkt, maar de tijd vliegt ook. Deze foto van Walther is natuurlijk in vergelijk met het professionele camera geweld een klikklak camera opname, maar ja in het kader van Mars zag dit er wel spacy uit.
Bedenk je eens dat een vis ons zo ziet aankomen om het eens goed te bekijken. 





Het was een lekker duikje en o ja de mosselen... die zijn druk bezig met filteren. De sifons zijn uitgestoken en er vormt zich een heldere laag boven de mosselen.


Mosselbed

Filmpje waarin overgang troebel naar helder vlak boven het mosselbed te zien is.


Na de duik praten we nog lang na over van alles en pottelenooien! Walther zou bijna vergeten dat ie nog naar een verjaardag moet. We zeggen elkaar maar vluchtig gedag en zo eindigt er weer een geslaagde zondagochtend.