zondag 26 november 2017

2017-11-19 Camera twee op reis.

Weer     : Bewolkt, Wind WNW 4 bft
Duikers : Robin, Axel
Doel     :  Camera kwijt raken, 
Duur    :  43 minuten
Lucht temp  : 6 Celsius
Water temp :  7 Celsius minimum.
Fauna    : Scholen jonge baars. 
Flora :   Smalbladig fonteinkruid als hele kleine plantjes en waterpest. 

Spronglaag: Op 11 meter
Vislood: 0 gram

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   -,- meter.  
·  Secchi op 3 mtr =  -,- meter.  
·  Dutchi op 6 mtr =   -,- meter.  
·  Secchi op 6 mtr =  -,- meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   -,- meter. 
·  Secchi op 9 mtr =  -,- meter.  
·  Secchi verticaal =  -,- meter (met duikmasker) 
-  Secchi verticaal =  -,- meter (Normale Secchi meting)  

Forel-Ule waterkleu
Omstandigheden  = bewolkt
Tijdstip meting = -:- uur
Schaal strip = -
Eyeonwater app = -

Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.


Robin in het zonnetje gezet.

Letterlijk, want wat scheen ie lekker en alles lijkt nog mooier met een zonnetje erbij.
Robin in het zonnetje gezet.
Kreeften tellen.
Er is altijd wel wat te verzinnen om een duik invulling te geven en Robin wilde gewoon even de de kant afstruinen om kreeften te tellen. En als je weet waar je moet zoeken, dan zijn ze niet echt moeilijk te vinden ook. Zes stuks.

Snoek met brandplek.
Tijdens het begin van deze duik maak ik een filmpje met mijn Wonky Monkey cameraatje die ik op een driepootje heb gezet. De camera zit met een klikvoetje aan het driepootje vast. Ik tril nogal als ik de camera met één hand vasthoudt en dat is nogal vervelend. Het driepootje dient als handvat en ook gelijk als standaard om 'het even ergens weg te zetten.
Het leek mij leuk om deze specifieke snoek eens leuk op film zetten. 
Nu lag deze schoonheid vak voor de instap bij de slangenkop, terwijl ie in 2015 en in februari dit jaar nog te vinden was aan de Noordzijde bij de grote stenen.
Dus deze snoek kom ik al twee jaar tegen en misschien zijn er duikers bij die 'm ook op de foto hebben staan van vóór 2015.
Ik vertel later wel even waarom er geen filmpje is. 


26-02-2017


31-05-2015

Snoek Arabica
Dan doemt er in het lamplicht een kanjer van een snoek op. Mijn hemel wat een prachtbeest. Dit exemplaar heeft wel een karakteristieke kop. Op de eerste foto lijkt ze niet zo groot, maar als je er voor ligt, is het toch een ander verhaal hoor.
Het vlekkenpatroon is als een vingerafdruk, maar als die vlekken allemaal hetzelfde lijken heb je er nog niet veel aan natuurlijk. Als dit een dame is, dan heeft zij echter een specifiek gekromde lijn op haar buik, wat wel wat weg heeft van een Arabische letter.



De specifieke tekening 

Later blijkt, dat Jorn deze zelfde snoek ook op de foto heeft gezet met een regenboog projectie erop. Ook Peter Boots heeft deze dame erop staan, echter had ze deze zomer toen nog schade aan haar rechter kieuwdeksel, waarbij er een stuk kieuw uit leek te hangen en dat is nu hersteld.


VERZOEK
Het is wel leuk als vissen in het algemeen zo makkelijk te herkennen zijn, want dan kunnen we ze volgen en bekijken hoe ze zich ontwikkelen. Zijn ze dikker of dunner dan de vorige keer en hebben ze wonden, zo ja hoe herstellen die zich. 

Als jullie het leuk vinden en jullie hebben foto's van deze herkenbare snoeken, upload ze dan naar de betreffende map onder vermelding van Datum en je Naam.

Link voor de Snoek met brandplek
https://drive.google.com/drive/folders/1LpSGAnf7yFPbPlLHq_09aSFkYaoa0Ve4?usp=sharing

Link voor de Snoek Arabica 
https://drive.google.com/drive/folders/12fdOViUwTxaY2dOCCExOKTE4TW_qX99C?usp=sharing

Verder
Het is genieten van alle visjes en dingetjes. Robin ruimt nog wat vislijn en ik film de rietkraag waar veel jonge baarsjes voor zwemmen.
Dan buigen we af naar een dieper gedeelte en zet met de grote camera nog een zoetwaterspons op de foto.


Rietkraag
Zoetwaterpons






Camera nummer twee weg.
Onder de 11 meter is het zicht nog steeds nul komma één.
Bij de overkant komen we aan waar er golfplaten liggen. Robin maakt een filmpje van een mooie paling. Dan wil ik mijn kleine camera pakken en die is..... verdwenen.
Alleen de driepoot hangt nog aan mijn boltsnap. Eerder dit jaar raakte ik mijn Gopro kwijt op de Noordzee bij de "Doris" Die ligt daar nog ergens met een aluminium frame.
Wel gretverdrie ik kijk in het rond en omhoog. Zou ie drijven? Zonder voetje was ie positief.
Ik sein naar Robin...en laat de lege driepoot zien. We stijgen op naar de oppervlakte. Hij zou moeten drijven, maar of ie op of net onder het oppervlak ligt , weet ik niet. Er staat een harde wind die korte golfjes maakt. Dat maakt het zowat onmogelijk een klein transparant dingetje te zoeken. In mijn hoofd galmt het van de vervloekingen aan mijzelf geadresseerd. Robin kijkt rustig rond en ik zwem haaks op de windrichting een paar baantjes om te kijken of ik wat afwijkend zie in het water. Niets.
Zou ie toch gezonken zijn?

We stoppen ermee. Na de koffie ga ik in droogpak de kanten langs in de hoop iets te vinden, maar tevergeefs.
Als ie niet terugkomt, dan is het klaar met kleine camera's want die dingen raak ik te makkelijk kwijt, hoewel het wel ontzettend leuk speelgoed is.
Gelukkig ben ik mijn Canon nog nooit verloren en klop deze opmerking direct af op mijn hoofd, want ik heb er een houten kop van gekregen.

Zelfs mijn lieve vrouw is een paar dagen later en zonder succes nog de waterkanten afgestruind en hield er nog een natte broek aan over.

Als iemand mijn Wonkey monkey vindt, laat dan een berichtje achter via Facebook of als reactie op deze blog.

Sorry Robin, maar ik baal ervan dat de duik op deze manier afgebroken werd.
Evengoed een leuke duik genoten.



woensdag 22 november 2017

2017-11-12 Drie maal is scheepsrecht

Weer     : Regenachtig, Wind NW 3 bft
Duikers : Robin, Nicola, Bart en Axel.
Doel     :  Sedimentval van 18 mtr ophalen, 
Duur    :  58 minuten
Lucht temp  : 6 Celsius
Water temp :  7 Celsius minimum.
Fauna    : Scholen jonge baars. Sponzen aan de oostzijde en boven de 6 meter op het wrakje de "Sale" Dat was wel apart. 
Flora :   Smalbladig fonteinkruid als hele kleine plantjes en waterpest. 

Spronglaag: Op 11 meter
Vislood: 0 gram

Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   -,- meter.  
·  Secchi op 3 mtr =  -,- meter.  
·  Dutchi op 6 mtr =   -,- meter.  
·  Secchi op 6 mtr =  -,- meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   -,- meter. 
·  Secchi op 9 mtr =  -,- meter.  
·  Secchi verticaal =  6,3 meter (met duikmasker) 
-  Secchi verticaal =  6,0 meter (Normale Secchi meting)  

Forel-Ule waterkleu
Omstandigheden  = bewolkt
Tijdstip meting = 12:45 uur
Schaal strip = 14-15
Eyeonwater app = -

Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Poging nummer 1-2
Op 29-10-2017 waren Robin en ik van plan de val even op te halen. Hoe zag die val er dan ook alweer uit? Zie foto.
We hadden toen afgesproken om 07:00 uur. De eerste duik was ik Robin al heel snel kwijt in de dikke ondoordringbare mist op 11 meter en dieper. Robin vond de val wel, echter had ie de spullen niet bij zich, omdat ik die mee had. Toen besloten we nog een duik te doen, omdat we toch genoeg lucht en tijd hadden.
De tweede duik, zat ik zowat vastgeplakt aan Robin, maar toen konden we het niet vinden.



Poging 3
Dit keer vonden Nicola en Bart het ook een uitdaging om mee te gaan. Bart en NIcola vormden een paar en ik wederom met Robin, want dit keer moest het echt lukken.
Het zicht was er niet beter op geworden en ik volg Robin. Mijn lamp schijnt op zijn witte flessen. Hoe hij het doet, weet ik niet, maar hij is wat dat betreft een kei in het vinden en volgen van natuurlijke verwijspunten. Het mag geen verrassing zijn Bart en Nicola ons niet meer konden volgen en maken verder hun duik met plezier.
Na 20 minuten is het bingo. Het karakteristieke blok doemt rechts van mij op en ja hoor daar is ie! Op de rand van de buis ligt een zwarte draderige laag.


Sedimentval 18 meter diepte


Draderige neerslag

In het netje wat ik mee heb zit naast een lijmtang ook een dop om de buis af te sluiten. Om te voorkomen dat de doppen losraken tijdens het vervoeren passen we de de lijmtangtechniek toe en dat werkt subliem.  


Na het ophalen in deze koude troebele put van 7 graden Celsius wordt het tijd om te vertrekken. Vanaf 14 meter diepte begint het daglicht door te dringen.

We gaan richting de kant en het wrakje. Daar treffen we weer een grote groep baarsjes aan die dit keer minder schuw zijn en ook groter. Hun strepen worden duidelijker.
Dan valt mij iets op. 

Sponzen 
Op de mastvoet zitten jonge sponzen bovenop de verflaag die wij er destijds zo verwoed af probeerde te halen, maar er domweg niet vanaf kregen. Sponzen zijn ook al redelijk groot ook.
Oke dus een spons is feitelijk ook een pionier, naast klokdiertjes de driehoeks- en quagga mosselen en larfkokertjes. 
Robin kijkt naar de scholen baars terwijl ik in meer detail naar de boot kijk. Onder de circa 6 meter zit geen sponsgroei meer, maar het valt ook op dat de sponzen alleen aan de Noord-Oostzijde van het wrakje groeien. Op de Zuidwestzijde groeien ze niet. 



Mosselen.
Op 13 juli (8 dagen na afzinken) zat er al een mosseltje op. Op het dek vind je bij de kajuit wat Quagga mosselen, maar op de achterzijde onder een buis en in een hoeknaad zitten juist weer driehoeksmosselen. 
Zouden driehoeksmosselen zich op nieuwe objecten juist wat meer beschut en beschermt willen vestigen? Zouden Quaggamosselen dan in dat opzicht minder problemen hebben om wat meer bloot te liggen, zoals ze ook vaak los op de bodem te vinden zijn? Dat vraag ik mij dan weer af. 
Quagga's op het dek.


Driehoeksmosselen. meer beschut
Klokdiertjes
Ook een pioniertje, want in de bun van het wrak zaten ze al vrij snel. Ze zitten nu ook op de mastvoet .

Verder zit er een poelslakje op de zijkant van het wrak.
Het was een lekker duikje en we drinken met een lekker bakkie koffie met zijn allen.
Nicola en Bart hebben ook een leuke duik gehad alleen jammer dat Robin en ik niet te volgen waren.

Sediment filteren en drogen.

Eenmaal thuis is er werk aan de winkel. Als ik de sedimentbuis open maak en leeg laten lopen in een bak, komt mij een penetrante rioollucht in de neus. Gatverdamme, maar ja het is natuur en dit zegt wel wat over de situatie op 18 meter diepte natuurlijk. 
In hoeverre houdt een lage temperatuur spronglaag een dergelijke rottende massa tegen?
Zo rook de buis van 8 meter diepte niet.

Het water met sediment is net als het 8 meter monster, pikzwart, maar bezinkt toch wel vrij snel. Er drijven echter wel licht groene bolletjes in van circa 1 mm groot.
Onder de microscoop ziet dat er zo uit. en ik heb nog geen idee wat het is.
160x vergroot licht groen bolletje.
Ik weeg het eerste lege koffiefilter en plaats het filter in de filterhouder. 
Daarna giet ik het water erin, maar ik had het beter eerst kunnen laten bezinken, want het filter verstopt gelijk al door het fijne sediment.

Het tweede filter weeg ik ook en schenk ik pas in als het water is bezonken. Zo kan het schonere water makkelijk doorlopen en kan de rest er een hele nacht over pruttelen.
De volgende ochtend is het water helemaal doorgelopen.

Daarna plaats ik de natte filters in de oven op een oud bord bij 40-50 graden. Vrouwlief is er niet en dat komt mooi uit. De warmte van de oven verspreidt in plaats van een heerlijk geurende taart of gerecht een smeuïge grondlucht rond. Als je je huis niet wilt verkopen tijdens een opendag, droog dan maar wat slootprut in je oven.
Ramen en deuren maar even open gedaan om de flauwe grondlucht weg te krijgen. Pas na 2,5 uur is de inhoud volledig uitgedroogd en filters zijn klaar om geleegd te worden.

Na 4,5 maand hou je dan 0,95 gram stof over, wat uiteindelijk dezelfde kleur heeft als het monster van 8 meter. 
Sediment van 18 meter diepte
Van het water had ik ook al wat monsters genomen voor onder de microscoop en dan zie je oa dit. Ik heb nog geen idee wat het kan zijn, omdat het celwanden lijkt te hebben. Ik heb vroeger geleerd dat plantcellen, duidelijke celwanden hebben ten op zichte van dierlijke cellen. Gezien de grootte van deze minuscule draadjes met celwandjes verwacht ik dat dit cyanobacteriën zijn omdat dit pas na een vergroting van 640x , zichtbaar wordt.

640x vergroot

160x vergroot
NIOO-KNAW
Beide sediment monsters zijn opgestuurd naar het NIOO alwaar het verbrand gaat worden om te bepalen hoeveel organisch materiaal er uiteindelijk in zit. Anorganisch materiaal verbrand niet en blijft als as over. Dat zegt weer wat over de hoeveelheid koolstof erin zat. Dat heeft weer een relatie tot CO2.
In dat opzicht heeft dat weer een link met het theezakjes experiment, waarbij de afbraak snelheid en CO2 productie in beeld kwam.

Temperatuur verloop van de temperatuursensor van 8 meter   De output van de temperatuur sensor is er ook. Die varieert tussen de 10 en de 15 graden Celsius. Tussen 3-5 oktober valt de spronglaag weg en warmt de 8 meter laag zich met de bovenste laag. De iButton welke bij dit Burgerwetenschap experiment nodig was, was ter beschikking gesteld en uitgelezen door het NIOO-KNAW.
Wij zijn niet de enige die dit experiment hebben uitgevoerd, dus in de loop van de tijd zal er meer bekend worden. 



Dit is toch wel erg leuk om te doen dat hele burgerwetenschap :)